De virtuele wereld zit vol valkuilen

We leren er iedere dag iets bij. gelukkig! Daar hoort ook de virtuele woordenschat bij. Als we die niet bijhouden ...

De 'Xeadlexicon'

met virtuele internet-modewoorden is uitgebreid.

Hoofdstuk één handelt over ‘Gebakkenluchtprincipes’

In de ether van het parallelle www.universum spreekt men een geheel eigen taal.

Men gebruikt er emoticons om echte gevoelens snel en effectief in één plaatje te vatten. De vernieuwingen vliegen ons om de oren, zijn bijna niet bij te benen.

Tegenwoordig zijn ze zelfs animated. (lees bewegend)

Internet is de democratische thuishaven voor publiek van allerlei pluimage.

Op ‘www. wij allemaalmetmekaar’ heersen (on)wijze leefregels die men uit de mouw schudt om een bepaalde indruk achter te laten. Onberispelijk, spannend dan wel onschuldig, origineel of betrouwbaar, etc. Kortom, internet is de afspiegeling van de omgekeerde wereld realiteit en men kan er alles zijn in de valse schijn -de goeden niet te na gelaten- van zelfgecreëerde persoonlijkheden.
Men treft er opvallend veel lieden aan die wezenlijk contact in het ‘echte’ leven al dan niet vrijwillig ontberen. Zij vinden er met het grootste gemak huns gelijken, de missende familie of het volgende object om verliefd over te zwijmelen achter het beeldscherm.
Eenzamen kunnen er in de illusie leven ‘normaal’ te zijn en men adoreert soms een grote vriendenkring die men 24-7 kan onderhouden.

Handigerds hebben de halve internetwereld

en wie daar buiten een man is kan zich als een vrouw voordoen, een lelijkerd fotoshopt men er tot schoonheid, een mollig typetje wordt een slanke den en ieder vlekje kan worden weggewerkt. Vroeger zei men: er is geen koe zo bont of er zit wel een vlekje aan, wat zoveel wilde zeggen als iedereen had wel iets om zich voor te schamen. OP internet gelooft men er niet in dat ieder mens wel een paar ‘lijken’in de kast heeft waarover men liever zwijgt.
Als de oude snoeper zonder gewetensbezwaren een jonge geilaard speelt valt dat niemand op. Via internet kan men zich profileren zoals men wellicht zou willen zijn?

Hoedt u voor lichtgelovigheid

en overtuig u zich na verloop van tijd van de echtheid des persoons in levende lijve. Bijvoorbeeld bij het nieuwjaarsfeest, dat aardige medeschrijvers speciaal voor Xeadleden hebben georganiseerd. Daar zullen we elkaar zien, horen en leren kennen met al dan niet verborgen talenten.

Kameleonprincipes’ kleuren zich aan de hand van wat is gewenst. Vroeger heette het: zoals de wind waait, waait je rokje en men zag het als een negatieve manipulatieve leefwijze om iets van de ander gedaan te krijgen. Op zo iemand kon je niet echt bouwen …
Men negeert daarbij afspraken indien blijkt dat men er iets voor over moet hebben/op moet geven. Bestaat de kans dat men voor gemaakte afspraken ter verantwoording kan worden geroepen berust die eerdere stellingname plotsklaps op een ‘misverstand’ dat zijn grond vindt in wat u ‘foutief’ hebt ingevuld. Het ligt ook meestal aan u, vindt men, niet aan de ander. Daarna begint het ongrijpbare rond de hete brei praten waarin tot uiting komt dat men een slag om de arm houdt. Redelijk onbevredigend samenzijn, dat snel verveelt.

Oliebollen van vette beloften raken het onderwerp niet, maar er is altijd wel een krentenkakker die daar toch een sukadelapje van wil braden. Zodra u erop vertrouwt dat de ander zich aan zijn belofte houdt kan het in de werkelijkheid zelfs gebeuren dat men bijvoorbeeld ontkent met u getrouwd te zijn en dat u derhalve met elkaar geslapen hebt. Kijkt u er dan niet van op dat u een vies gezicht ziet dat vraagt of het op hande zijnde kind wel van hem is.

Gelooft u dan uw oren niet?

Toch maar wel doen, want later zal blijken waarom u van overspel bent beschuldigt. Van hetebliksemwoorden is het waarheidgehalte te groot om serieus te nemen? Nee. Het brandt even maar daarna zie je het waarheidsgehalte er wel van in.

‘Opblaaslogica’

is een onwijze constructie die erom vraagt te worden

op, in- en doorgelicht.